Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Κώστας   Τσιαχρής   Η   απαγωγή  

Στη  μνήμη   Γ.Τ. Θα   ήμουν μόνο   εγώ όταν  έπεσε  ο  διακόπτης στην  καρδιά  σου και   σκοτείνιασε   το  αίμα κι  έψαχνα...

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2019

Κώστας   Τσιαχρής   Η   απαγωγή  


Στη  μνήμη   Γ.Τ.


Θα   ήμουν μόνο  
εγώ
όταν  έπεσε  ο  διακόπτης
στην  καρδιά  σου
και   σκοτείνιασε   το  αίμα
κι  έψαχνα κερί
για  να  το ανάψω πάλι
που  είδα
ναι   δεν κάνω λάθος  είδα
ένα  μικρό  ελικόπτερο
που  ανέβαινε  απ'το  στήθος  σου
και  μέσα  αιχμάλωτο
των ουρανών
για  πάντα
το   χαμόγελό  σου 


Κώστας   Τσιαχρής   Ο  λαβύρινθος 

            


Τώρα  το  νοιώθω 
η   πιο  βαθιά  πρωτοτυπία
είναι  εκείνη η   απλότητα
που   βγαίνει  ελεύθερη 
μετά  από  χρόνια  
καταδίκης   στον λαβύρινθο 
Η  απλότητα  που  αντί  να  γίνει  γεύμα 
τρώει   πρώτη  εκείνη 
τον Μινώταυρο 
κι   αφήνει   τους   ανίδεους
να   τάζουν όλο  τους  το  βιός
για   λίγα   μέτρα  μίτο   
δίχως   σημασία 




Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

Κώστας  Τσιαχρής  Επαιτεία 



Σαν  εκείνον
τον ψευτοτυφλό
αργά το βράδυ 
μπαίνει  μέσα  στα  πορνεία
ζητιανεύει
λίγη   αγάπη  λίγο  σώμα
με  τα μάτια
τάχα  τσακισμένα 
από  τις  μύριες   απορρίψεις
με τα  χείλη
έτοιμα  να  πέσουν
γινωμένες   ασωτίες
Τον   κοιτάζουνε  καχύποπτα
οι  αισθήσεις
σφίγγουνε  τα  κέρματα
καλού  κακού  στις  τσέπες
Βρώμισε  από  πρεζόνια  του  έρωτα
ο   τόπος

Άλλος  ένας  ενοχλητικός
που  παριστάνει  
αλάνθαστα   το  θύμα 




Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Κώστας   Τσιαχρής  Από  κάτω   χάος 



Είναι   που  με  βαδίζει  ένας  Γολγοθάς
κι  έρχομαι   κάθε  τόσο
φτύνω  κομμάτια  έρωτα
αντί   για  λέξεις

Ορκίζομαι  να πω  παραμύθια :
Μα  τον αμφίβιο  εαυτό  μου
μισός  πληγή  και  μισός  ιδέα
Η  ζωή  μου τριγυρνάει
με  τρύπιες  κάλτσες
μεταξύ  αγίων και   φαντασμάτων

-Και  μεταξύ  μας
προτιμώ  την κουβεντούλα
με  τα  φαντάσματα
Κοιτάζοντας το  πρόσωπό  μου
στον καθρέφτη
να  βλέπω  μονάχα  λευκό  σεντόνι
Κι  από  κάτω ; 
Χάος 







Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2019

Κώστας   Τσιαχρής   "Ο   φόβος" 



Μόλις  μυριστεί  ανοιχτή πόρτα 
μπαίνει  άοσμος
βγάζει  τα   πόδια  του στο χαλάκι  να μη μείνουν  ίχνη
και με  ένα  σάλτο  αράζει 
στον  μεγάλο  καναπέ
Να  μια  τσιγαρούκλα  στο  χέρι
που  καπνίζει  χόρτο  απ'τα  λιβάδια  του  ασυνείδητου
ε   ρε  μάγκα  αυτή  είναι  ζωή
να  ζεις  παρέα  με  το  ζώο 
που  ζωντανεύει  απ' το  χαμό   της  λογικής 
Έπειτα  φτάνουν με   πετσέτες  μοσχοσάπουνο  λεκάνες  με  νερό
ανήλικοι   στοχασμοί
που  τους  πλένει τα πόδια
Κύριε  σύ  μου  νίπτεις τους πόδας;
Δεν είδατε ;  Δε  μάθατε;  Ο  πόλεμος  αρχίζει  με  τα  κανόνια   του  έρωτα 
πρώτα  ανακωχή   με  το   αντίπαλο  αίμα
κι  έπειτα   πυρ   ομαδόν 
στο   ψαχνό   που  ψάχνει 
τον  μεγάλο    γητευτή του 
Ἐὰν μὴ νίψω σε, οὐκ ἔχεις μέρος μετ' ἐμοῦ.
Κύριε σύ;   Εγώ  και  Ό,τι  τρέμει  το  εγώ  μου 
που  κόβει  βόλτες  όταν  λείπει  ο  χωροφύλακας   από τα  λόγια  σας
Ό,τι  χωλό  πλένει   τα πόδια  των άλλων
για  να  βαδίσει  με  τον τρόπο   τους  εκείνο
Ό,τι   πλένει   χωρίς να  πλένεται από  καθαρό   νερό
παρά  μόνο μαθητεύει   σε  βούρκους
Κύριε , σύ  μου  νίπτεις  τους  πόδας;
Άοσμος  εγώ  γεμίζω   τα  πνευμόνια 
με   εικασίες    της   οσμής μου
Ένας   χωλός  η δρασκελιά  μου
βάζει  κάτω  χίλια  πόδια
Καπετάνιος   των   ματιών   σας  
Καπετάνιος   φόβος 










  



  

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2019

Κώστας   Τσιαχρής Λαθραναγνώστης


Όταν  διαβάζω  ένα   ποίημα-τρομοκράτη
αναπηδούν στο  αίμα  κύτταρα άγνωστης  προέλευσης
ο  μέσα κι ο  απέξω   ίλιγγος    χορεύουν   ταγκό   με  βήματα  τανκ
μια  παρέλαση  χωρίς  πόδια  και χωρίς  χέρια  κλείνει   τους  δρόμους
με  κορμί  ψυχή  λαμπάδα
για  να  καμαρώνουν  οι  γονείς  των σκέψεων
που  δεν πρόλαβα  εγώ   να  κάνω

Για  ποίηματα  σαν  και  του λόγου  τους 
εκδίδουν πάραυτα οι  Μούσες  μου  ένταλμα  συλλήψεως
Γιατί   έχουν   κάτι φωνήεντα να !
που αν πατήσω το  λαρύγγι τους  για  ουρλιαχτό
θα  σηκωθούν  στο  πόδι  όλα  τα σεμνότυφα   κομμάτια σας   




Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

Κώστας Τσιαχρής Μεταμορφώσεις



Η  Αντιγόνη καθώς μαγειρεύει
αισθάνεται μια ορμή να  μπαίνει  βίαια κάτω από τη  φούστα της
ανεβαίνοντας με  ταχύτητα φεράρι  στην κοιλιά  και  στα νεφρά
πετάει  ξαφνιασμένη τις κουτάλες στο πάτωμα 
έναν καθρέφτη επειγόντως
αυτά δεν είναι  χέρια δεν είναι  δέρμα στα  καλά  καθούμενα 
τι  αποδόμηση  και   ξαναχτίσιμο  γυναίκα  πράμα
βλέπει   απ'την τυφλή μεριά της και τυφλώνεται  απ'την ορατή
νοικοκυρά  να  σου  πετύχει  που  ένα  κομματάκι χάος  δε βρίσκεται  στη θέση του
ανακατεμένα φίδια   τα  μαλλιά της Μέδουσα 
ανακαλύπτει λέει το άπειρο Α μάλιστα Είμαστε μεταμορφώσεις  του απείρου
Μάλιστα το  άπειρο  κατρακυλάει  από τα μάτια μας
Κάτι  απ'την καταγωγή μας μέσα του Κι όλος ο  προορισμός  του στην  παραμικρή μας λέξη
Αθώα μου Αντιγόνη Αυτός ο πόλεμος  μας καίει  το λεμφικό  και  ξεσπιτώνει   κάτι  ρεμάλια  φόβους
Άπειροι  Αντιγόνη  Άπειροι Σε  έναν κόκκο  της  άμμου όλοι κι όλοι οι κόκκοι  της άμμου στον καθένα 
(Ας  φύλαγε  τα  χνώτα  του ο Εφέσιος .Να μη βρομάνε  ως  την παραμικρή μας σκέψη )
Αλλά  για  κοίτα βρε παιδί μου Να σε  τρώει τόσο  άπειρο  και  να φυτρώνουν τα  σπυράκια   στο πεπερασμένο !
Να μη μπορείς ν'απλώσεις Αντιγόνη  χέρι  εκεί που βγάζει λύσσα  το κακό ! Λες και  πετάνε  χίλιοι  Δίες  κεραυνούς  και  αστράφτει μόνο σε μια  κουφάλα στα   σύνορα  κορμιού  και  θανάτου.
Μόνο  εκεί  γιατρεύεται  αυτή  η φαγούρα 
θα συνέλθεις Αντιγόνη όταν αγγίξεις  με ντυμένη  σκέψη  το  γυμνό  μυαλό