Ε.Μύρων "Λαθρεμπόριο ωρών"

Ανάμεσα   στα δεκάδες  αδιάφορα  ποιήματα, που  άλλα χαριεντίζονται  με  λεκτικές  υπερβολές και άλλα  προκαλούν ελαφρό  μειδίαμα με την  απλοϊκότητά  τους, να  κι ένα  ποίημα που  δε  χαρίζεται στις λέξεις, αλλά  κυριολεκτικά  τις  γκρεμίζει από  τα  βάθρα τους και τις  ξαναστήνει σε ένα  καινούριο  δυναμικό  περιβάλλον.

Κ.Τσιαχρής

Τὸ κρανίο μου κρανίου τόπος

           ὅλα χορεύουν

μὲ τὸ ξυράφι τῆς ἀπώλειας

καὶ μιὰ βροχὴ πυρετὸς 

μὲ ἀγκαλιάζει.

Ὁ τρόμος πάντα 

                        ἀδιάβροχος

τόσο ποὺ μουδιάζουν

τὰ σύννεφα.

Ἄν μὲ γυρίσεις ἀνάποδα

    θὰ πέσουν 

           τᾶ πνευμόνια μου

                        σὰν δίφραγκα..

Στὸ μανίκι δὲν κρὐβω

ἄσσους

            θὰ βρεῖς μόνο

ἐνθύμια θύελλας.

Ὁ μεγάλος χασάπης 

κόβει

         τὶς μέρες

                        μερίδες

μὲ βλοσυρὸ μπαλτά, 

καὶ, διάολε, 

πῶς νὰ τοῦ παζαρέψω

λίγο

ἡλιοβασίλεμα παραπάνω;..

Γράφω

           πάνω

στὸ κρύο κενό,

δαμαστὴς λίγου δωματίου. 

Σκεπάζω αἰνίγματα

μὲ τὸ ἀνεξίτηλο 

αἷμα μου -

               ὁ γιατρὸς

δὲ βρίσκει φλέβα..