Κώστας Τσιαχρής Που ;

 

Που να  μιλήσεις   τώρα  για μπαρκάρισμα

που πια είναι  βέβαιο

θα βουλιάξει το καράβι

Που κυκλώνεται από τρομερά νερά

Σειρήνες κάτω από παγόβουνα

Που εσύ

θα προτιμούσες  μια  αυτο-ύπνωση

μια  δοκιμή πνιγμού  των πάντων μες στα χέρια σου

Προτού  αγγίξουν ή  αγγιχτούν

Που πόσο πια να μεγαλώσεις 

Που κάθε δευτερόλεπτο 

κονταίνει  το πάθος σου

Που γίνεται  μια βίδα 

Που τη γυρνάνε  χιλιάδες χέρια

Και  δε βιδώνεται πουθενά

Που ακουμπάει  μια ψόφια άνοιξη

Που ήδη  χειμωνιάζει 

στην ηλιόλουστη  μεριά σου

Που αντί  να  σε φοβάται ο  θάνατος

σε θανατώνει  ο φόβος  σου ;