Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Εγερθήτω το θέλημά σου

  Αγαπημένο μου παιδί  Απ' όταν ένιωσες στη φλέβα σου  τον χτύπο αυτού  του κόσμου  ήσουν ανήσυχο  Αέρας πάνω σε καράβι από χαρτί  Για ν...

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2022

Κώστας Τσιαχρής Ο ποιητής

 


Εικαστικό : Peter  Greenaway


Σε ονομάζω συνοικισμό των αστέγων

Μέσα απ’τη ρυμοτομία των άστρων

Ξέρεις να μην κατοικείσαι

Να πλαγιάζει πάνω σου όλο το τραγούδι

Όλος ο ιδρώτας του χιονιού 

Οι τραμπάλες σε αφήνουν στον αέρα

Αναποφάσιστο μαχαίρι

Με την κόψη ή με τη θήκη;

Με το σύννεφο ή με το τσιμέντο;

Αιωρείσαι  σαν παράσιτο

στα κύματα του ραδιοφώνου πάνω από την πόλη

Απολείπειν ο εαυτός το αιώνιον

Μπαίνοντας μες στο φθινόπωρο

που περπατάει σκυφτό

με τη μαγκούρα του στα καλντερίμια

Πώς χωράει τόσος ουρανός

σε λίγα κυβικά κρανίου

Τόση μοναξιά σε τόσο

κοσμογυρισμένα μάτια !

Σε ονομάζω χορευτή μέσα σε θρήνο

ή  θρηνωδό σε γάμους των αστέγων

Τα όρια του άρτου μας  

είναι τα όρια ταχύτητας που σπάει

η  ελευθερία σου

Με μια παλάμη τρόμου

μας   χειροκροτάς

μέσα στα πιο ωραία μας ανέκδοτα

 



 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου