Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Δενδροχρονολόγηση

Αδύνατον  όταν μιλάς  με τη φωνή των  δένδρων  να μαντέψω   μέχρι που   απλώνονται οι ρίζες σου  Μένω μονάχα στον κορμό ή το πολύ σε κόβω εγ...

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2024

Η μόνη κληρονομιά


 

Ένα ισχνό χαμόγελο 

είναι κρυμμένο κάτω από το κράνος μου 

Και τρέμει 

Τις οβίδες που σφυρίζουν στον αέρα 

και συντρίβουν τις ζωές 

που κέρδιζα  παιδί 

στα Μήλα  ή στο Κυνηγητό 

Κι άλλες ζωές δεν έχω πια να δώσω 

Σε κανέναν 

Ό,τι πήρες, πήρες 

Κράτα το χαμόγελο σαν ξαστεριά 

ή σα γαλήνη 

Όταν παύουν τα ντουφέκια 

να πυροβολούν αλύπητα 

το μέλλον 

και το  παρελθόν μας 


Κ. Τσιαχρής 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου