Ζω κάτω από μία μπουγάδα
που στάζει μονότονα
απ' το διαμέρισμα του τρίτου
Κάτω απ' την παχιά αιθαλομίχλη
και τα κομματάκια ορίζοντα
ανάμεσα στις πολυκατοικίες
και τις φωνές γειτόνων
Μέσα σε μια τσιμεντένια θλίψη
Μεταξύ Φαβιέρου και πλατείας Βάθη
Ένα επώνυμο που ψάχνει συντροφιά
χτυπώντας τα ξένα κουδούνια
ή μερικές φορές ελπίζοντας
ότι τα περιστέρια στο μπαλκόνι μου
θα μεταφέρουν ίλιγγο
από τα φτερά τους
στη ζωή μου
-Τι θέλετε; ....δε σας ακούω.
Ποιος σας έδωσε το θάρρος
να χτυπάτε δίχως άδεια ξένες ησυχίες;
Α μη χτυπάτε τις πόρτες τα μεσημέρια
Μη παρακαλώ
Μη χτυπάτε στα κουδούνια ονόματα
που υποφέρουν από αμνησία
Κανένας ένοχος για τη δική σας ερημιά
δεν κρύβει το μαχαίρι του
κάτω από ένα επώνυμο
Κι αλίμονο σβήστε για τα καλά
Σκουπίστε ολότελα απ' τα χέρια σας
τ' απομεινάρια ή τα ψεύτικα χτυπήματα φτερών
Κ. Τσιαχρής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου