Μίμνερμος, Ἠέλιος μὲν γὰρ ἔλαχεν :Απόδοση από τον Κώστα Τσιαχρή

Ἠέλιος μὲν γὰρ ἔλαχεν πόνον ἤματα πάντα,

οὐδέ ποτ᾽ ἄμπαυσις γίνεται οὐδεμία

ἵπποισίν τε καὶ αὐτῶι, ἐπεὶ ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς

Ὠκεανὸν προλιποῦσ᾽ οὐρανὸν εἰσαναβῆι.

τὸν μὲν γὰρ διὰ κῦμα φέρει πολυήρατος εὐνή,

ποικίλη, Ἡφαίστου χερσὶν ἐληλαμένη,

χρυσοῦ τιμήεντος, ὑπόπτερος, ἄκρον ἐφ᾽ ὕδωρ

εὕδονθ᾽ ἁρπαλέως χώρου ἀφ᾽ Ἑσπερίδων

γαῖαν ἐς Αἰθιόπων, ἵνα δὴ θοὸν ἅρμα καὶ ἵπποι

ἑστᾶσ᾽, ὄφρ᾽ Ἠὼς ἠριγένεια μόληι·

ἔνθ᾽ ἐπέβη ἑτέρων ὀχέων Ὑπερίονος υἱός.

 .....,.........................................................................

Του ήλιου η κάθε μέρα βάσανο 

Ανάπαυση δε χαίρονται καμιά 

αυτός και τ' άλογα του 

Μόλις αφήνει η ροδοχέρα Αυγή 

το πέλαγο 

κι αρχίζει το σκαρφάλωμα στα ουράνια 

Αυτόν πάνω στα κύματα 

κρεβάτι πολυπόθητο λικνίζει 

Πλουμιστό 

Που με τα χέρια του το σκάλισε ο Ήφαιστος 

από χρυσάφι ατόφιο 

Από κάτω φτερωτό 

Και πλάι στο νερό λουφάζει 

από τη ζηλεμένη γη των Εσπερίδων 

ως τα μέρη της Αιθιοπίας 

Εκεί που τ' άλογα και το γοργό του αμάξι 

ξαποσταίνουν 

Ώσπου να φτάσει η νεογέννητη Αυγή 

Και σ' άλλο πια ν' ανέβει αμάξι 

ο γιος του Υπερίωνα 

Κ.  Τσιαχρής 

Η επίσκεψη

 

Συγύρισε τα πάντα 

Πρώτα τους σοβάδες 

Ύστερα τα ετοιμόρροπα πορτρέτα 

Τελευταίο τον μπουφέ με τ' ασημένια κηροπήγια 

Που έμοιαζαν με τέρατα 

όπως καθρεφτίζονταν στον τοίχο 

Όλα πια ανέδιδαν 

την πάστρα ενός προσώπου 

που ξεμπερδεψε με τους λογαριασμούς του 

Κι ήσυχα ακουμπισμένος 

στη γλυκιά αλαζονεία 

Συλλογίζονταν   τα λάφυρα 

ενός πολέμου κερδισμένου

με τις πλάτες άλλων.  

Εαυτών βαθιά κρυμμένων 

στα καλύτερα κομμάτια του μυαλού του 

Χτύπησε η πόρτα 

"Τόσο γρήγορα; Δε σας περίμενα 

Μα ούτε ένα προμήνυμα ; 

Μια αόριστη υπόσχεση ότι έρχεται το τέλος;"

Ο άλλος χαμογέλασε 

"Βιαστειτε.Η βάρκα περιμένει .

Δύσκολος καιρός για χρέη 

σε δεύτερες ζωές.

Μην αμελήσετε την πληρωμή.

Το νόμισμα"

Και κοίταζε με νόημα 

μια τη σπάθα 

μια τους άλλους επιβάτες 

Που συγύριζαν μιαν άδεια θέση  

στη σκοτεινιασμένη βάρκα

Κ. Τσιαχρής