Ετών 56
Κι όλη η σκοτεινιά της γης
Μαζεύεται σε ένα άσπρο τριαντάφυλλο
Το σώμα και το αίμα σου
βροντοφωνάζουν :ΨΕΜΑ !
Έχεις κι άλλη
Κι άλλη νεολαία φυλαγμένη
στο κομπόδεμα για τα γεράματα σου
Της φωνάζεις : βγες
και τίναξε ξανά τις γέφυρες
τους δρόμους
Σα να αρχίζει η επανάσταση
από το μικρό σου δάχτυλο
Ετών 56
Ένα παλιό και κοιμισμένο τραύμα
ξαναφτιάχνει κρούστα
πάνω απ' τη ζωή σου
Πας ν' αγγίξεις
Και σ' αγγίζει όλο το μαρτύριο
Από καταβολής του πόνου
Αιμορραγείς
και πέφτει ο αιματοκρίτης
απ' τα σχέδια που ετοιμάζονταν
να σπάσουν το σκληρό τους τσόφλι
Ετών 56
Λες και ρίχνεις τιμαλφή
σε άδειο τενεκέ
Χωρίς κανέναν κρότο