Ένα όνομα πεσμένο
από κάποιο παντελόνι
Άπλυτο καταζητούμενο
Με τρία εντάλματα στην πλάτη του
Και βήματα
Χιλιάδες βήματα περαστικών
Λαμποκοπάει χάμω
Στην πλατεία Ασωμάτων
Κάτω από τη μύτη των οργάνων
Κάτω από τις τερατώδεις κάμερες
Και τα ευαίσθητα συστήματα ασφαλείας
Κάποιοι - βολεμένοι ανώνυμοι - το προσπερνούν
ή το πολύ χαζεύουν
με την αντοχή του στο χαλάζι
και τους στίχους του Ρασούλη
που βροντοκοπούν με δύναμη
στα χείλη ενός πλανόδιου καλλιτέχνη
Πάνω στη ρωγμή του χρόνου
Ελάχιστοι από περιέργεια σκύβουν
Το σηκώνουν -το ξαναπετούν
Χαμένος χρόνος
Ανυπόφορο το βάρος
και η φρίκη να ανατρέφεις
απ' τα γεννοφάσκια του ένα όνομα
που δεν ανήκει
δεν αναγνωρίζεται
δεν έχει χαρακιές στο μπράτσο ή στα στήθη
Μήτε φυλαχτό
Και που να μπλέκεις
Με ανακρίσεις και με κλήσεις
και με διωκτικές αρχές
Ω είναι τόσο ανακουφιστική
και τόσο ξέγνοιαστη η προσφώνηση "Κανένας"
Κ.Τσιαχρής