Μίμνερμος, Ἠέλιος μὲν γὰρ ἔλαχεν :Απόδοση από τον Κώστα Τσιαχρή

Ἠέλιος μὲν γὰρ ἔλαχεν πόνον ἤματα πάντα,

οὐδέ ποτ᾽ ἄμπαυσις γίνεται οὐδεμία

ἵπποισίν τε καὶ αὐτῶι, ἐπεὶ ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς

Ὠκεανὸν προλιποῦσ᾽ οὐρανὸν εἰσαναβῆι.

τὸν μὲν γὰρ διὰ κῦμα φέρει πολυήρατος εὐνή,

ποικίλη, Ἡφαίστου χερσὶν ἐληλαμένη,

χρυσοῦ τιμήεντος, ὑπόπτερος, ἄκρον ἐφ᾽ ὕδωρ

εὕδονθ᾽ ἁρπαλέως χώρου ἀφ᾽ Ἑσπερίδων

γαῖαν ἐς Αἰθιόπων, ἵνα δὴ θοὸν ἅρμα καὶ ἵπποι

ἑστᾶσ᾽, ὄφρ᾽ Ἠὼς ἠριγένεια μόληι·

ἔνθ᾽ ἐπέβη ἑτέρων ὀχέων Ὑπερίονος υἱός.

 .....,.........................................................................

Του ήλιου η κάθε μέρα βάσανο 

Ανάπαυση δε χαίρονται καμιά 

αυτός και τ' άλογα του 

Μόλις αφήνει η ροδοχέρα Αυγή 

το πέλαγο 

κι αρχίζει το σκαρφάλωμα στα ουράνια 

Αυτόν πάνω στα κύματα 

κρεβάτι πολυπόθητο λικνίζει 

Πλουμιστό 

Που με τα χέρια του το σκάλισε ο Ήφαιστος 

από χρυσάφι ατόφιο 

Από κάτω φτερωτό 

Και πλάι στο νερό λουφάζει 

από τη ζηλεμένη γη των Εσπερίδων 

ως τα μέρη της Αιθιοπίας 

Εκεί που τ' άλογα και το γοργό του αμάξι 

ξαποσταίνουν 

Ώσπου ν' ανέβει σ' άλλο αμάξι 

ο γιος του Υπερίωνα 

Κ.  Τσιαχρής