Για τελευταία φορά στην ανοιχτή βαλίτσα
περιμένει ακόμη λίγος χώρος για την έξοδο
ακόμη ένα χρέος διψασμένο
που χωράει τα φανερά και τα κρυφά μας λόγια
Σα να μας δίνουν ένα όνειρο και απαιτούν να το μοιράσουμε σε χίλιους ύπνους
σε κάθε πόντο του μαξιλαριού να βγουν αχτίδες
κι ένας ήλιος να περικυκλώσει το κεφάλι μας
που σιγά σιγά θα γίνει πονοκέφαλος από άλλα χρόνια
τότε που λίγα έμοιαζαν ακίνδυνα και περισσότερα υπόσχονταν αγκάθια
Κι έτσι τώρα στην αγάπη νιώθουμε μονάχα ένα πισώπλατο μαχαίρωμα
τώρα ισορροπία φέρνουν μόνο οι στροφές
και κάθε δευτερόλεπτο η ζωή μας συμμαχεί με τη βιασύνη
Η ανοιχτή βαλίτσα περιμένει
ένα καρδιοχτύπι που θα δώσει κίνηση ή ακινησία στην πόρτα
Περιμένει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου