Κώστας Τσιαχρής Ποιητική βραδιά

Μιλάει   συνέχεια  ο  άνθρωπος  με το μικρόφωνο 

ένας  σωρός  από   χείλια 

μισός   πρόσωπο και  μισός  μουντζούρα
που το ένα  μισό  τραβάει μαχαίρι στο άλλο
ο άνθρωπος με το μικρόφωνο
ίδιος  βεντέτα    χωρίς    το  πτώμα 
λιγοστεύει σε ύφος κι αφθονεί  σε χείλια  
που   καταπίνουν  μάτια, ζάρες ,ζυγωματικά , βρισιές ,απωθημένα
Είναι    μια  πόλη  γεννημένη από αναρχία
κύκλος   από   συνεχόμενες   ευθείες
Κάτω  από  τα  χείλια 
πιο   νεκρός  κι από  νεκρό
Ανοίγει  λόγια  κι  απ'τα λόγια ανοίγουν σαλιγκάρια
πέφτει  το  καβούκι  γντουπ
και  σουλατσάρει    χάος
Ποιος  ειρμός  και  ποια  ειμαρμένη;
που   αν η φλυαρία  είχε  αυτιά
θα  βούλωναν  απ' την οδύνη