Κώστας Τσιαχρής Ματαίωση

 

Στο ναυπηγείο

Μέσα στη νύχτα 

Ένας φακός αναβοσβήνει 

τρέμοντας 

Καμώνεται πως είναι 

ένας  πελώριος   φάρος 

Ένα φως που σώζει 

τα σκαριά των καραβιών

που ακόμη σκέφτονται 

αμφιβάλλουν 

σκέφτονται ξανά 

Πώς θα ριχτούν ;

με ποια καρδιά ;

Για πρώτη τους 

παρθενική φορά 

πάνω  στη σβούρα 

των κυμάτων 

Στις απόκρημνες ζωές 

των καπετάνιων 

και των  ναυτικών 

Που αφήσαν τα νερά 

για τα καλά 

να μπουν 

να πλημμυρίσουν

ως τα αμπάρια

τα  υπερπόντια όνειρά τους