Ονειροπόληση

 

Ένα ταξίδι χωρίς παράθυρο

μας έφερε  η καινούρια  άνοιξη

Και ταξιδεύουμε τυφλά

σ΄ ένα απέραντο ταβάνι τρένου

Κι ούτε κάποια εικόνα

στιγμιότυπο τοπίου  

τρεμοπαίζει στο νωχελικό μας βλέμμα

Απομένουμε σχεδόν τυφλοί  

Τρομαχτικά ακούγοντας ρωτώντας  υποθέτοντας

ότι  στ’ αλήθεια  εμείς δεν ταξιδεύουμε

Αλλά  κάποιος άλλος

στο δικό μας ποίημα  

με δικά μας ναύλα

υποδύεται με οσκαρική ερμηνεία

τη φιγούρα   επιβάτη

Που ονειρεύεται με μια ναυτία 

κάπως βολική 

Και που όσο σταματά το τρένο 

δυναμώνει 

και δε λέει να σβήσει 

Ούτε με τέσσερα χαπακια δραμαμίνης

των πενήντα μιλιγκράμ 

Κώστας Τσιαχρής