Δημήτρης Άλλος "ROTTA"

Είναι κάτι καράβια που περνούνε 
που διασχίζουν μαύρα τον ορίζοντα 
ώσπου μια μέρα είδα ένα
ν' αλλάζει ρότα και νάρχεται
ίσα κατεπάνω μου

υπολογίζοντας  την ταχύτητά του
έκανα λίγο περισσότερα από
όσα ήταν αναγκαία

γιατί φοβήθηκα

Αν εξαφθούν δύο δαμασμένες πιθανότητες αυτό που θα σπάσει δεν είναι το στριφτόπλεκτο πείσμα της πραγματικότητας μήτε το πύσμα της  γραφής αλλά το πόσο ψηλά ταξίδεψε επάνω απ το κεφάλι σου η πιο καλή σου σκέψη

όσο για το καράβι

σκόνταψε

επάνω σ' εκείνα τα λίγο περισσότερα βήματα
που έκανα ακόμα τότε -γιατί τότε

φοβήθηκα στ' αλήθεια

και αναλύθηκε το μαύρο καράβι
σε ένα πυροτέχνημα γέλιου (εκκωφαντικό)
ενός ανθρώπου που κρατάει

και με τα δύο χέρια την κοιλιά του

τώρα· δε φοβάμαι

Βάσος Γεώργας [Σ’ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ]

για τον Νικόλα -

περπατάμε σε δρόμους μη επαρκώς φωταγωγημένους

αποφεύγουμε τις κεντρικές λεωφόρους

τριγυρνάμε μόνοι μας με μια σιωπή ανεπαίσθητη

στα χείλη μας σαν τραγούδι που μόνο εμείς το ακούμε

μιλάω σε χρόνο παρόντα – όχι από λάθος

τις νύχτες τριγυρνάμε μόνοι στην συνέχεια

του ουρανού που αγαπήσαμε σαν πατρίδα

χλωμοί ολοι μας σαν κατοικούντες επί κρημνών

με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτους πόθους

νερό τρεχάμενο στα χαντάκια της πατησίων

ύστερα από κατακλυσμιαία καταιγίδα

περήφανοι γι αυτό που είμαστε

ντροπιασμένοι γι αυτό που δεν γίναμε

πλούσιοι και ζητιάνοι σε αισθήματα

υπεύθυνοι για την επιμονή μας

υπεύθυνοι για τις εμμονές μας

να καούμε σαν σούπερ νόβα

στο άπειρο

που ναι τα γλέντια του ζορμπά;

τα ζεμπέκικα της ευδοκίας;

οι πενιές του ποτέ και πάντα τη κυριακή;

που τζαμάρει ο Χιώτης με τον Χέντριξ;

ποιος θα πεί στους ποιητές επιτέλους

να βγάλουν τον σκασμό;

που κρύφτηκε ο δράκος του κούνδουρου;

που ναι ένα πέλαγος βαθύ να μας χωρέσει;

που΄ναι τα βουνά και που΄ναι οι κάμποι

να βγώ να το φωνάξω με λατρεία

πως είμαι αμαρτωλός για όσα αγάπησα;

πόσα σκαλοπάτια έχει το υπόγειο

το σπίτι του λαού στον περισσό;

χαμογελάει ο τσετ μπέηκερ που τον ξέχασαν;

κοιταζόμαστε στα μάτια

γιατί μόνο εκεί

αχνοφαίνεται ο δρόμος που διαλέξαμε

κ᾿ η λάμψη απ᾿ τη φωτιά

που κατέκλυζε τις νύχτες μας

θα πάρω μαζί μου όσα ζήσαμε

επτασφράγιστα θα κρατήσω τα μυστικά μας

αγάπη και μίσος – δάκρυα και χαμόγελα

και θα τα περιφέρω λάβαρα με δεκανίκια

δεν σου λέω αντίο – θα σε βρω ξανά σύντομα

να συνεχίσουμε τις νύχτες να τριγυρνάμε μόνοι

στα  χέρια μας να κρατάμε ξεριζωμένες τις καρδιές μας

γεμάτοι πόνο βουβοί να χανόμαστε στὰ δειλινά

τώρα που το ξέρουμε πως όλα χάθηκαν

πληρώνοντας κάθε μέρα το προσωρινό

αυτού του κόσμου σαν κτήμα τάφου

γι αυτό δεν θα σου πω ποτέ αντίο

Κώστας Τσιαχρής "Οφειλή"

Από το  "Νέο Νόημα"



Και τώρα πρέπει
μέσα στα τόσα κλαδιά
στ' αγκάθια που υπόσχονται αίμα
στο πράσινο με τις θηλιές του
στους βλαστούς χωρίς το φως της άνοιξης
πρέπει
με τα χέρια μου άμαθα
με το μυαλό μου απότομο και φρενιασμένο
με τόσο παρόν και με τόση λήθη
τραβώντας με το τσιμπιδάκι
τα όνειρα απ' τα μάτια
πρέπει
με τη λύπη στα κατάρτια
με την ποίηση γκρεμό
Πιο κοντά στο κτήνος
και λιγότερο στον άνθρωπο
Ν' ανοίξω πρέπει τις καταπακτές
να βγουν σαν τα ποντίκια
τρομαγμένες όλες μου οι φωνές
και σταθερά
με τη χορδή του τόξου τεντωμένη
να τις ρίχνω κάτω
και να βγάζουν τελευταία φορά
μια μουσική από άηχες νότες
Τόσο απόκοσμη
που αυτός ο κόσμος
με τα φανερά και τ΄αφανέρωτά του
να σαστίζει

Κώστας Τσιαχρής "Η ραγισματιά"

Χτύπησες  με τρόπο αδιάφορο

κι   έσπασε ένα τζάμι 

μέσα  στο  παιδί  που κρύβεται  

κάτω  απ' το στήθος  μου

        Γεμάτος  πανικό

κατέβασα  τα χέρια μου  απ' τον  ουρανό  

και σήκωσα  -δέρμα  γυμνό-  τα θρύψαλα 

να μην  προλάβει η ραγισματιά  

να φτάσει  ως την καρδιά  του 

        Να  μείνει 

μέχρι τέλους   ήλιος 

με γαλάζιο  φανελάκι 

και στα  μάτια  του  να  γίνονται   τα   κύματα
συνέχεια    ζωγραφιές  

Από  το  "Νέο Νόημα"  
[Ν.Ν.]

Βυθός...

[Ν.Ν]

Κώστας Τσιαχρής "Το ειδώλιο"

                                                                       Στο   φίλο   Νίκο 

Έγειρα το αυτί μου άκουσα
πάνω στο μάρμαρο χτυπούσε το λευκό
πιο δυνατά απ' το ανύπαρκτο
Από την όραση έβγαλα τα μάτια
κι έβλεπα πιο δυνατά απ' τα μάτια
ένα πρόσωπο
στο πρώτο πύκνωμα της ομορφιάς
Πρώτη γραμμή του ανθρώπου
δίχως αίμα δίχως
να κυκλώνει μάτια στόμα λόγο
μέσα στο κουκούλι φθόγγων
Όλα αδέσποτα κι ίδια στιγμή
όλα υπάκουα στο ρυθμό
Αλλά το μεσημέρι εκείνο τρέμοντας
το κουτί ανοίγοντας
πετάχτηκε στα χέρια μου ανυπάκουο
και δεν πίστεψα
ήταν τόσο νόημα
που μου λέρωσε ολότελα
τα τριάντα επτά μου χρόνια ταξιδεύοντας στον ουρανό
και μήτε που έλεγα
να σκοτεινιάσω και να διαλυθώ βροχή
πάνω στη δίψα
ενός και μόνο Ανθρώπου

Από  το  "Νέο  Νόημα" 

Οι Φιλολογικές ματιές παρουσιάζουν 15 από τα καλύτερα τραγούδια του Prince

Λίγες  μέρες  αφότου  ο  Prince   άφησε  την  τελευταία  του  πνοή   , κι  ενώ   έχουν  ήδη ειπωθεί  και  γραφτεί   πολλά  τόσο  για  τα αίτια  και τον τρόπο του θανάτου  του  όσο  και  για  το  μοναδικό  του ταλέντο , θελήσαμε  να κάνουμε  κι εμείς ένα  μικρό  αφιέρωμα  σ' αυτόν που άλλαξε  με  καθοριστικό  τρόπο  την πορεία  όχι  μόνο της μαύρης  αλλά  και  της  λευκής -αν υπάρχουν τελικά  τέτοιοι  διαχωρισμοί  σε  ένα  από τη φύση  του  πολυπρισματικό   δημιούργημα  του ανθρώπου -μουσικής  .Από  το  1978 , όταν πρωτοεμφανίστηκε  στο μουσικό  στερέωμα με  την παρθενική του δουλειά   For  You , μέχρι  και  σήμερα  ο  Prince  Rogers  Nelson  υπηρέτησε  πιστά  την  τέχνη  του και άφησε  πίσω  του  ένα  μουσικό corpus  39  δίσκων  , ανάμεσα  στους  οποίους  και  αριστουργήματα , όπως το  Purple  Rain , το  Sign  O' the  times , το  1999  και  το  Dirty  Mind .Ένας  καλλιτέχνης  ο οποίος   δε φοβήθηκε  να  καταργήσει  τα σύνορα  ανάμεσα  σε  μουσικά  είδη  ,όπως  το  rock  , η  soul , η  jazz  , η   ψυχεδελική  pop , το  funk  η  gospel , το  hip  hop , επηρέασε  δεκάδες  άλλους  παλιότερους και σύγχρονους καλλιτέχνες [ Terence Trent D' Arby, Maxwell , Lenny  Kravitz , R  Kelly , D' Angelo , Miguel ]. Στις  αρχές  της  δεκαετίας  του  80 ,μαζί με το  πρώτο  του συγκρότημα  , τους  θρυλικούς   Revolution  , δημιούργησε  έναν  εντελώς  προσωπικό , φουτουριστικό  ήχο , ο οποίος  βασιζόταν  στα  επίμονα  , βομηχανικά  κρουστά  , στο  funky  μπάσο ,  στις ηλεκτρικές  εκκενώσεις  του  Hendrix  , στα επιθετικά  πλήκτρα   και  σε  μία  κοφτή  και  δυναμική   ρυθμική  βάση . Με  τον  τρόπο  αυτό γεννήθηκε  ο  ήχος  της  Μιννεάπολης  , το  Minneapolis  sound , μέσα  από τον οποίο  αναδείχτηκαν  και άλλοι καλλιτέχνες  που είτε  συνεργάστηκαν  με τον  Prince  είτε  συμμετείχαν στο  συγκρότημά  του [Time , Sheila  E , Wendy  & Lisa , Jill  Jones ].H  καριέρα  του  Πρίγκηπα  ωστόσο   άρχισε  να απογειώνεται  μετά  το 1982  , όταν  κυκλοφόρησε  το  οριακό  1999   κι όταν  το  μουσικό κανάλι  MTV  έπαιζε  επανειλημμένα  το  περίφημο  τραγούδι  από αυτό το άλμπουμ  "Little  Red  Corvette" . Το  1999  όμως ήταν μόνο η αρχή , καθώς  το   1984  το   συγκλονιστικό  , και ένα  από τα  100  καλύτερα  άλμπουμς  όλων των εποχών , Purple  rain  έμελλε  να  οδηγήσει  τον Prince  στην καθολική   εμπορική και  καλλιτεχνική  αναγνώριση .Το  άλμπουμ  αποτελούσε  τη μουσική επένδυση  της  ομώνυμης  αυτοβιογραφικής  ταινίας  , η οποία  σημείωσε  εξίσου μεγάλη επιτυχία  . Ακολούθησαν  δίσκοι όπως  το  ψυχεδελικό  "Οι  Beatles  συναντούν  τον  Jimi  Hendrix"  "Around  thw world in a  day"  και  το  "Parade" του  1986 , για να  φτάσουμε  στο  δεύτερο  αποκορύφωμα  της  καλλιτεχνικής  του  πορείας  το  1987  με  το περίφημο  διπλό άλμπουμ  "Sign O'The  times" , μία  πραγματική επίδειξη  της  παντοδυναμίας  και της ικανότητας  του     καλλιτέχνη  να  μεταπηδά  με θαυμαστό  τρόπο  από  το  τραγούδι  κοινωνικής  και  πολιτικής  διαμαρτυρίας  [Sign O' The times]  ,  στους   funky  δυναμίτες [U  got the look , Hot  thing , Housequake]  κι από εκεί   σe   ψυχεδελικούς   του τύπου   Grateful Dead  ύμνους  [The  cross] ,   σε  θαυμάσιες αλά   Sam  Cooke μπαλάντες  [Slow  love ],  σε  καθαρόαιμα  ροκ  τραγούδια  που φέρνουν στο  μυαλό  τους  Eagles  της  δεκαετίας  του  70 [I  could never take  the place of your man] ή  σε  φρενιασμένα    rockabilly  {Play  in the sunshine] . Ακολούθησαν  και άλλα σπουδαία  άλμπουμς [Lovesexy , Black Album , Diamonds  and pearls ,  Symbol , The gold experience ], αλλά από τα μέσα  της δεκαετίας  του  90  η καριέρα  του άρχισε  να  υποχωρεί  ,όταν μάλιστα  ενεπλάκη  σε μία  μακροχρόνια  δικαστική  περιπέτεια  με τη δισκογραφική  εταιρεία  Warner , γεγονός  που τον  οδήγησε  στην απόφαση  να  αλλάξει  το  όνομά  του  ,υιοθετώντας  ένα  περίεργο  σύμβολο  ως όνομα . Το  2004   ωστόσο  επανήλθε  δυναμικά  με το   πολύ  καλό άλμπουμ  "Musicology" ,το  οποίο   σημείωσε και  αξιόλογη  εμπορική  επιτυχία  .Από  εκεί  και έπειτα  ο  Prince  συνέχισε  να  δημιουργεί  ακατάπαυστα  μουσική και να  δίνει   συναυλίες  οι  οποίες   φημίζονταν  για  την  εκρηκτική σκηνική  του  παρουσία  . Τα  τελευταία  χρόνια  συνεργάστηκε  με το  γυναικείο  ροκ συγκρότημα  3rdeyegirl .

Ακολουθεί  μία  προσωπική  λίστα με  15  κορυφαία  τραγούδια  του   σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη 

1. When  doves cry      
2. Purple   Rain       
3. Little  Red  Corvette
4. Kiss
5. Sign O'The  Times
6. 1999
7. Dirty  Mind 
8. Controversy 
9. Let's  go crazy 
10. I  would  die  4U
11. Uptown 
12. Raspberry   beret
13. Darling Nikki
14. Pop   life
15. Sexuality

Γιώργος Σαραντάρης "Μιλῶ..."

Μιλῶ γιατὶ ὑπάρχει ἕνας οὐρανὸς ποὺ μὲ ἀκούει

Μιλῶ γιατὶ μιλοῦν τὰ μάτια σου

Καὶ δὲν ὑπάρχει θάλασσα δὲν ὑπάρχει χώρα

Ὅπου τὰ μάτια σου δὲ μιλοῦν

Τὰ μάτια σου μιλοῦν ἐγὼ χορεύω

Λίγη δροσιὰ μιλοῦν κι ἐγὼ χορεύω

Λίγη χλόη πατοῦν τὰ πόδια μου

Ὁ ἄνεμος φυσᾶ πού μᾶς ἀκούει