όταν μιλάς με τη φωνή των δένδρων
να μαντέψω
μέχρι που απλώνονται οι ρίζες σου
Μένω μονάχα στον κορμό
ή το πολύ σε κόβω εγκάρσια
και διαβάζω
κύκλους επί κύκλων
δαχτυλίδια χρόνων
την προιστορία μιας σχέσης πεθαμένης
Κώστας Τσιαχρής
Εμφανιζόμενη ανάρτηση
Ο χαμογελαστός λεκές
Άνοιξες το παράθυρο Έχασκε τέτοια ποίηση από κάτω Ένα κτηνώδες μαύρο σήκωνε τον θαυμασμό εφ'όπλου λόγχη Περασμένες τέσσερις Και το...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου